Manitu
Sharon

Sharon

Sharon Burgler heeft 29 jaar ervaring als Levenskrachtexpert en mediator in het begeleiden van artsen, juristen en directeuren met uiteenlopende mentale en sociale problematiek. In 1993 richtte zij Manítu op, bureau voor training, advies en coaching. Manítu is een oud indiaans begrip voor levenskracht - de eenheid die mens en natuur vormen. In eeuwenoude beschavingen werd de dialoog aangegaan met de natuurlijke omgeving en al haar levensvormen.

Wat het kleine meisje in de dikke witte wintertrui weet

burn-out klachten coach wat het kleine meisje in de dikke witte wintertrui weet

Dit meisje weet dat ze anders is. Ze komt uit de tropen, uit Caribisch gebied. De zon schijnt daar altijd en de zaak wordt daar altijd anders bekeken dan in Nederland waar het vaker regent, stormt en bewolkt is.

Ze komt uit een ruimte waar meer vrijheid is, minder structuur is, minder regels zijn en waar de ernst van zaken ook vanuit een optimisme bekeken wordt. 

Dit meisje weet dat ze haar best zal moeten doen om te wennen aan de vreemde blikken die ze zal krijgen in de cultuur waarin het allemaal zo anders gedaan wordt. 

Dit meisje weet dat dit haar gaat lukken en dat zij de mensen om zich heen altijd op haar Caribische carpe-diem-wijze zal blijven benaderen.

In dertig uur van je burn-outklachten af

Zij helpt later mensen in dertig uur van hun burn-outklachten af. Ze werkt tot vijf uur op een dag met mensen. In Nederland vindt men dat teveel: dan worden de mensen tenslotte moe. Maar niet bij haar op haar eigen eiland. Met de zon, de rust en het tomeloze optimisme van waaruit de zaken bekeken worden. 

De vrijheid van haar eiland laat zich zien in al haar manieren van werken. “Wat gaan we precies doen?” “Dat weet ik niet. Dat komt vanzelf en het klopt precies.” Dat is hoe ze het altijd heeft gedaan.

Haar indianentooi hangt nog altijd achter haar aan de muur. Want zij weet. Hoeveel kennis, kunde en eeuwenoude wijsheid er door de culturen heen klinkt en zij gebruikt ze nog steeds.

Voor haar is die eeuwenoude wijsheid van haar voormoeders een geïntegreerde waarde. Diepgevoelde waarden als verbondenheid, dienstbaarheid en respect die haar intuïtief leiden. Die haar leiden in haar aanpak, haar handelen en haar visie op gezondheid, herstel en levenskracht. 

Intuïtief weet ze primair de veerkracht van de klant te vatten. De klant wordt zich bewust van haar of zijn kracht en dat weerspiegelt zich in gedrag waar de klant baat bij heeft.

Ik heb het niet nodig

Ze had hem om een interview gevraagd over het belang van coaching voor artsen en de invloed van zijn werk als geneesheer op zijn psychisch welbevinden. Het was een mooie lentedag en ze zaten op een stille plek aan de rand van de Bussummerheide. 

“Ik heb het niet nodig”, zegt hij en staart voor zich uit over de hei richting de bosrand. 

“Ik heb het niet nodig. Nou ik heb het misschien wel nodig, maar ik los mijn problemen zelf wel op. Ik geloof niet dat praten over mijn problemen met een coach mij zou kunnen helpen.”

Hij maakt geen oogcontact. Hij blijft voor zich uitstaren. 

“Weet je, ik heb zoveel meegemaakt en gezien. Ik heb geleerd mijn gevoel daarvoor af te sluiten, anders kun je je werk niet doen. Je kunt niet meehuilen met patiënten. Daar heeft de patiënt niets aan en het staat ook nog eens onprofessioneel.”

“Hum.”

Nooit geleerd

“Wij als artsen moeten onze emoties onderdrukken. Dat is voor mij niet zo moeilijk want ik heb nooit geleerd om over emoties te praten. Dat gebeurde bij ons thuis nooit.”

“Natuurlijk maak je wel eens dingen mee die je aangrijpen, maar die stop ik altijd weg. Ver weg. Maar als ik heel eerlijk ben dan merk ik dat ik daar meer moeite mee krijg. Ja begrijp me niet verkeerd. Ik slaap prima en het lukt me elke dag weer er voor mijn patiënten te zijn, maar …”

Hij valt stil. Ze kijkt hem aan en ziet dat hij diep in gedachten verzonken is geraakt. Ze laat hem. De stilte tussen hen is een aangename stilte. Zij voelt rust en ze heeft de indruk dat hij in gedachten bezig is tot een bepaald besef te komen. 

“Ik ben gescheiden. Dat heeft mij toen veel pijn gedaan. Als jonge ambitieuze arts was ik altijd met mijn werk bezig. Ik nam mijn werk heel serieus. Nu achteraf weet ik dat ik thuis als vanzelfsprekend heb genomen. Het was duidelijk dat ik al het vuur in mijn werk stopte en het vuur in mijn relatie liet doven.”

Altijd aanstaan

“Ik heb een vak waarbij ik altijd aan moet staan. Een baan waarbij het hollen of stilstaan is. De laatste jaren alleen maar hollen. Als ik eerlijk ben gaf me dat toch veel voldoening. Ik redde levens, puzzelde net zolang tot ik de juiste diagnose en een behandelplan had gevonden en was blij wanneer patiënten blij naar huis gingen.” 

Ze ziet een lieve glimlach rond zijn mond en in zijn ogen komen die vervolgens net zo snel weer verdwijnt en verandert in een zorgelijke blik. 

Diep zuchtend vervolgt hij: “Ik ken ook de verslagenheid, de frustratie en soms de woede als het niet gelukt is.”

“En dit breekt me steeds vaker op, merk ik nu ik er zo met je over zit te praten. Ik neem nooit de tijd om stil te staan bij wat dit allemaal met me doet. Natuurlijk hebben we met elkaar evaluatiegesprekken na intensieve cases, maar zelf kaart ik alleen de medische aspecten hierover aan.”

Niet gewend gevoelens en emoties te delen

“Ik ben totaal niet gewend om mijn gevoelens en emoties te delen met collega’s. Dit voelt voor mij niet veilig genoeg nog. Het zijn toch mijn collega’s. Ik zou het met hen nooit over mijn scheiding en andere privézaken hebben. Die houd ik toch voor mezelf. Ook mijn gevoelens en emoties over het werk deel ik niet. Nee, dat doe ik toch niet.”

Opeens zegt hij: “Bedankt. Ik heb in tijden niet zoveel aandacht gehad voor mijn eigen verhaal. Ik help altijd anderen en hoor hen aan, maar niemand vraagt hoe het echt met mij gaat. Dat heb jij nu wel gedaan en ik vond deze aandacht fijn.”

Gniffelend: “Hoe heb ik nu kunnen zeggen dat ik geen coaching nodig heb. Ik merk dat wat jij nu bij mij gedaan hebt coaching is. Mij mijn verhaal laten doen. Ik voelde je rust, wat voor mij een uitnodiging was. Ik vond je stilte, een element waar ik me normaal ongemakkelijk onder voel, juist een eye-opener. Ik nam de tijd om na te denken en om dat wat mij dwars zit op een rij te zetten.”

“Hahahahahahaha.”

“Ik sta versteld van mezelf. Mijn probleem is niet opgelost, maar ik voel me wel beter. Ik merk dat je door mij mijn verhaal te laten vertellen wel mijn visie op coaching hebt beïnvloed.”“Hahahahahaha. Wat een grap zeg. Ik had nooit gedacht dat jij mij zover zou krijgen. Ik sta bekend om mijn nogal koppige en soms zelf botte houding tegenover dat zweverige geklets. Dat net uitgerekend ik moet constateren dat me uiten naar iemand die professioneel aandacht voor mij heeft, me oplucht en rust geeft. 

Nooit gedacht

Hij schudt nog steeds vol ongeloof zijn hoofd. Ik lach naar hem. Dit is een mooie uitkomst van mijn interview met hem. Rust, aandacht en honderd procent vertrouwen in dat wat ik aan wijsheid van mijn voormoeders had meegekregen. Dienstbaarheid, geen mening opdringen, en verbondenheid. 

Het meisje in de dikke witte wintertrui

Wat het meisje in de dikke witte wintertrui toen nog niet wist, maar wat ik nu wel weet: de dikke witte wintertrui heeft haar ruimte voor meer vrijheid, minder structuur, een optimistische kijk op ernst van zaken en haar ruimte om anderen te helpen warm gehouden. 

Ik ben me nooit bewust geweest van mijn gave, omdat ik hier, in Nederland, geleerd heb gewoon te doen, nuchter te blijven en overal bewijs voor te vinden. 

Tot nu dan. Want hier ben ik. Ik ben Sharon, het meisje in de foto en de psycholoog die het anders doet. Omdat ik geloof in hoe we het op het eiland doen. In de zon. Met de zon. 

En Nederland snapt dat niet altijd. En dat is oké. Als jij het maar snapt.

Jij, medisch specialist, huisarts of aios die ergens vastloopt. En die wellicht het Nederlandse systeem qua begeleiding al gezien heeft en heeft geconstateerd dat het niet altijd goed werkt. 

Ben je klaar voor iets nieuws, ben je klaar voor mij? Plan snel een kennismakingsafspraak in. 

Meer berichten

Burn-out is niet voor luiaards

De zaal is afgeladen vol. Mijn lezing voor academici is interactief. Ik zeg: “Burn-out is niet weggelegd voor luiaards. Alleen harde werkers

Verziekte werksfeer

“Ik heb me vorige week ziekgemeld. Ik kan er gewoon niet meer tegen. De sfeer op onze afdeling is verziekt. Iedereen doet

Voormoeders mijn wijsheid

Mijn voormoeders wijsheid

Een vogel die zingt, een paard die weg galoppeert of de frisse geur van de aarde na een stevige regenbui. Ik kan

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll naar top

Ontdek hoe ik jou help gezond en vitaal te blijven. Zodat jij kunt doen waar jij goed in bent.

Laat je gegevens achter en ik neem contact met je op.

Naam(Vereist)
Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Jouw gegevens zijn veilig bij mij en worden niet met derden gedeeld.