Manitu
Sharon

Sharon

Sharon Burgler heeft 29 jaar ervaring als Levenskrachtexpert en mediator in het begeleiden van artsen, juristen en directeuren met uiteenlopende mentale en sociale problematiek. In 1993 richtte zij Manítu op, bureau voor training, advies en coaching. Manítu is een oud indiaans begrip voor levenskracht - de eenheid die mens en natuur vormen. In eeuwenoude beschavingen werd de dialoog aangegaan met de natuurlijke omgeving en al haar levensvormen.

Onvolmaakte Perfectie

 “Goedemorgen, Marina,” begon ik, terwijl ik het knusse kantoor van de arts binnenstapte. De ochtendzon danste op de witte muren en sijpelde door de smalle spleten van de lamellen. “Ik had niet verwacht je hier zo vroeg te zien,” antwoordde ze. Er hing een lichte spanning in de lucht. Marina had tijdens ons vorige gesprek aangegeven dat ze het vandaag met mij wilde hebben over de interne strijd waar ze mee worstelde: de grenzen van menselijk falen en de ongenaakbare kliffen van zelfopgelegde perfectie.

Streven naar perfectie

“Ik dacht, het is beter om vroeg te beginnen,” zei ik, terwijl ik de stomende kop thee van het dienblad pakte. Ik nam een slok en stelde mijn volgende vraag zorgvuldig: “Marina, heb je ooit overwogen dat perfectie meer een idee is dan een realiteit?” Haar ogen waren hard en doordringend, maar ik zag de twijfel erin. “Niemand is perfect, Sharon. Ik ook niet,” gaf ze toe, haar stem doordrenkt van zelfkritiek en enige bitterheid.

De Invloed van perfectionisme

“Je kiest ervoor perfectie te eisen van jezelf en anderen, terwijl je je bewust bent van de invloed van deze keuze op je gedachten, je gedrag en je verwachtingen. En wanneer je niet voldoet aan deze onhaalbare normen, lijd je,” merkte ik op. Marina keek weg, knabbelend op haar onderlip. “Ik weet het, Sharon. Maar falen doet pijn. Het voelt alsof mijn ergste angsten worden bevestigd,” gaf ze toe.

Effecten van perfectionisme

Ik vroeg haar of ze merkte dat deze verwachting van perfectie invloed had op haar dagelijkse praktijk. De vraag leek haar te verrassen, maar na een moment van overweging knikte ze. “Ja, absoluut. Het is als een steen in mijn schoen. Het verstoort mijn concentratie, het belemmert mijn vermogen om problemen op te lossen. In de geneeskunde kan dat catastrofaal zijn. Het is bijna alsof ik elke patiënt, elk consult als een kans zie om mijn waardigheid te bewijzen, in plaats van me te concentreren op wat echt belangrijk is – hun welzijn.”

Gevecht met het verleden

“Ik begrijp je, Marina,” zei ik. “Maar deze strijd die je voert, komt van diep vanbinnen. Het is tijd om het verleden onder ogen te zien, en het geschenk van onvolmaaktheid te omarmen.” Haar ogen vulden zich met tranen. “Maar hoe kan ik dat doen, Sharon? Hoe kan ik mezelf toestaan mens te zijn als de wereld om mij heen dat niet accepteert?”

Sprankje hoop

“Marina,” begon ik voorzichtig, “er is een grote kracht in imperfectie. Het is het fundament van menselijkheid, van empathie. Jouw patiënten, ze hebben geen perfecte arts nodig. Ze hebben iemand nodig die ze begrijpt, die weet hoe het is om te falen, om bang te zijn.” Ze keek me aan, de onzekerheid in haar ogen vermengd met iets anders – een sprankje hoop, misschien.

Begin van Verandering

Op een dag, maanden later, zag ik Marina weer zitten achter haar bureau. Ze was duidelijk veranderd. De spanning was verdwenen en vervangen door een soort serene kalmte. Ze was niet langer de arts die zichzelf constant probeerde te bewijzen, maar een vrouw die had geleerd dat het oké was om niet perfect te zijn. “Sharon,” zei ze, haar ogen glanzend van dankbaarheid, “ik begrijp het nu. Het gaat niet om perfectie. Het gaat om menselijk zijn.”

De Waarde van Imperfectie

Er bestaat een diepgewortelde paradox in de menselijke natuur – we houden vast aan wat ons pijn doet, en soms zien we deze destructieve patronen niet eens. Het is een fenomeen dat voortkomt uit ons aangeboren verlangen naar consistentie en voorspelbaarheid, zelfs als het ons ongemak bezorgt. Maar er is ook hoop. Want net als Marina, hebben we allemaal de kracht om te veranderen, om de imperfecties te omarmen en ze te zien als geschenken, in plaats van belemmeringen. We hoeven alleen maar de moed te vinden om de eerste stap te zetten.

Meer berichten

Mijn ontmantelde muur

Vandaag deel ik mijn verhaal, niet als expert, maar als medereiziger op het pad van herstel. Laat mij je meenemen op een reis die

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar boven

Ontdek hoe ik jou help gezond en vitaal te blijven. Zodat jij kunt doen waar jij goed in bent.

Laat je gegevens achter en ik neem contact met je op.

Naam(Vereist)
Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Jouw gegevens zijn veilig bij mij en worden niet met derden gedeeld.